Avontuurlijke reizen

Er lijken dus duidelijke risico's verbonden te zijn aan extreme vormen van bergbeklimmen voor mensen met diabetes type 1. Bij hoogteziekte krijgt de patiënt (meestal erge) hoofdpijn in combinatie met één of meer van de volgende symptomen: misselijkheid, braken, gebrek aan eetlust, vermoeidheid, licht gevoel in het hoofd en slaapproblemen. Wanneer de symptomen aanhouden, bestaat de enige behandeling erin om weer af te dalen. Ernstigere symptomen zijn een onvaste pas (wat wijst op hersenoedeem) en kortademigheid tijdens rust (wat wijst op longoedeem). Dit zijn allebei ernstige aandoeningen die zonder behandeling fataal kunnen zijn. Raadpleeg een arts die ervaring heeft met hoogteziekte vóór je aan een dergelijke onderneming begint.

Mensen met diabetes lijken geen groter risico te lopen op hoogteziekte. Vele van de symptomen kunnen echter moeilijk te onderscheiden zijn van de symptomen van een hypo. Het 'slaagpercentage' (aantal deelnemers die de top bereiken) voor mensen met diabetes lijkt bijna even hoog te zijn als bij niet-diabetici. Een nauwgezette planning kan de problemen tot een minimum beperken. Bespreek met je arts de planning van je insulinedosissen, de hoeveelheid eten en het aantal glucosetests vóór je je aan dergelijke extreme uitdagingen waagt.